در جائي چنين مطالبي  بدين مضمون ديدم ادامه مطالبم در اين موضوع نوشته ام كه اميدوارم شما از اين مطالب نيز استفاده كنيد و بخوانيد و ...

معنا و مفهوم استخاره

استخاره يعني طلب خير نمودن و اينکه انسان در انجام هر کاري به ويژه کارهاي مهم از خداوند با خواندن نماز يا دعا طلب خير کند و بعد سراغ آن برود و از خداوند بخواهد که خير او در اين کار مقدر شود و اگر خير او در اين کار نيست به گونه اي اسبابي مقدر کند که اين کار انجام نشود (که در احاديث زيادي بر آن تاکيد شده) نه فقط معنای متعارف آن، اما معناي متعارف اين کلمه در بين مردم به طلب خير از خدا، تنها به وسيله قرآن و حداکثر تسبيح يا کاغذ، محدود شده، به همين خاطر توي اين مطلب فقط به اين استخاره ها ميپردازيم.

ح1: تأثيرات روحي و رواني استخاره يکي از فوايد غير قابل انکار اونه که باعث رفع تحير و واماندگي ها در امور مهم ميشه.

ح2 : لباس استخاره (طلب خير از خدا در کارها) ، در دعاي 33 صحيفه سجاديه (دعاء الاستخاره) با تار و پودي از مفاهيم بلند به زيبايي بر قامت کلمات پوشانده شده اما متاسفانه صحيفه محجور مانده.

ح3 : نقل شده كه فرزند يكي از علما تصميم به تحصيل در رشته‏اي دانشگاهي مي‏گيره اما پدر موافق نبوده و نظر ديگري داشته بالاخره به استخاره متوسل ميشن، ولي با توجه به اختلاف نظر دو طرف ، نمي‏تونن با استخاره مشكل رو حل كنن و بر يك تصميم اتفاق نظر کنن.

ناچار از امام خميني (قدس ‏سره) كمك و استخاره مي‏طلبن. امام مي‏فرماين:

« فرزند خود را در انتخاب آزاد بگذاريد و شما و مادرش دعا كنيد موفقيت در راهي كه انتخاب مي‏كند، نصيب او گردد.»            (صحيفه امام، ج21، ص309)

امام نه فقط در اينجا و نه فقط به ديگران بلکه براي خودشان هم ، روي معناي واقعي استخاره تاکيد داشتن.

همچنين عروس ايشان ميگويد : يک بار از خانم (همسر امام) پرسيدم که آيا امام در مورد انتخاب دامادهايشان استخاره مي کردند ؟ ايشان گفتند: به اين معنا که اگر استخاره خوب آمد قبول کنند و اگر بد آمد رد کنند ، نه. امام اعتقادي به اين استخاره در اين معني نداشتند.

در مورد يکي از دخترهايشان دقيقاً يادم هست که اول وضو گرفتند ،بعد سر سجاده نشسته دو رکعت نماز خواندند و از خدا طلب خير کردند.

(منبع)

                                                                   ادامه مطالب یادتون نره

بهتر است كه قبل از استخاره سه بار سوره ي اخلاص (قل هو الله احد) را بخواند و سپس سه مرتبه صلوات بر محمد و ال محمد بفرستد و بعد بگوئيد:

الهم انّي تفألت بكتابك و توكلت عليك فارني من كتابك ما هو مكتوم من سرك المكنون في غيبك

(خدايا من تفاُل زدن به كتاب تو و بر تو توكل كردم به من بنما از متاب خود آنچه را پنهان است از راز نخان در غيب تو)

 سپس نيت كرده و به انچه كه مايل است استخاره كند، نيز پسنديده تر آنست كه رو به قبله ، با لباس و بدن پاك و  وضو باشد 

در کار خير حاجت هيچ استخاره نيست

التماس دعا

التماس دعا

التماس دعا

التماس دعا

-  امام صادق (ع ) ـ به كسى كه خدمت ايشان عرض كرد : گاه تصميم به انجام كارى مى گيرم و دربـاره آن از خدا طلب خير مى كنم ، امافكرم به جايى نمى رسد - حضرت فرمود : قرآن را باز كن و به اولين آيه اى كه چشمت مى افتد ، به خواست خدا ، عمل كن .

- به قرآن تفال نزن .
(( اسـتـخـاره عبارت از اين است كه انسان وقتى در ترجيح يكى از دو كار بر ديگرى بماند ونتواند براى عمل يكى را انتخاب كند ، از خداوند مى خواهد كه او را در انتخاب يكى از آن دوكار راهنمايى كـنـد و خـيـر او را در آن قـرار دهد ، اما تفال زدن يا فال گرفتن به معناى شناسايى وپيش بينى كردن عواقب كارها و پيشامدهاى آينده و امثال اينهاست )).

التماس دعا

-  امـام صـادق (ع) بـه ابـن ابـى يـعفور درباره طلب خير از خدا فرمود: ابتدا خدا را به بزرگى و عـظـمـت يـاد مـى كـنى و او را ستايش مى نمايى و بر پيامبر و خاندانش درود مى فرستى و سپس مـى گـويـى : الـلهم انى اسئلك بانك عالم الغيب والشهادة الرحمن الرحيم و انت علام الغيوب ، استخيراللّه برحمته (پروردگارا از تو كه داناى غيب و آشكار و رحمان و رحيمى و تو كه داناى تمام اسرارى تقاضا مى كنم ، از خدا به مدد رحمتش طلب خير مى كنم).

-  كسى كه با طيب خاطر (و از ته دل) يك بار از خدا طلب خير كند خداوند حتما به او خير عنايت خواهد كرد .

-  هـيـچ بنده مؤمنى نيست كه براى كارى كه مى خواهد انجام دهد يك بار از خدا طلب خير كند ، مگر آن كه خداوند او را به بهترين آن دو امر (كه در انتخاب آنها ترديد دارد) راهنمايى كند .

-  پـيـامـبـر خدا ( ص) : هر گاه قصد انجام كارى كردى ، درباره آن هفت بار از خدا طلب خير كن سـپـس ، بنگر كه چه چيز زودتر به دلت خطور مى كند ، خير در همان است ، يعنى به همان عمل كن .

-  امام سجاد (ع) ـ از دعاى آن حضرت درباره طلب خير از خدا ـ : بار خدايا ! من به داناييت (به خير و شر) از تو خير و نيكى درخواست مى كنم پس بر محمد و خاندان او درود فرست وخير و نيكى را برايم مقدر فرما و شناخت انتخاب كردن را به ما الهام فرما و آن را وسيله خشنودى به آنچه براى ما مـقـدر كرده اى و سر فرود آوردن به آنچه حكم نموده اى ، قرار ده و نگرانى شك و دو دلى را از ما دور كن و ما را با يقين اخلاص دارندگان تاييد و كمك فرما .

التماس دعا

امام صادق (ع): خداوند اين سخن را فرو فرستاد: از بدبختى بنده من اين است كه كارها را انجام دهد و از من درخواست خير نكند.

هـركـس بـدون طـلب خير از خدا اقدام به كارى كند و سپس گرفتار شود، او را اجر و پاداشى نباشد.

هـيـچ بـنـده مؤمنى از خداى عزوجل طلب خير نكند، جز آن كه به او خير دهد هر چند پيشامد ناخوشايندى برايش بكند (باز خير اودر همان است).

امـام عـلـى (ع): پـيـامـبـر خـدا (ص) مرا به (امارت) يمن فرستاد و به من سفارشهايى كرد از جـمله فرمود: اى على! كسى كه از خدا طلب خير كند، سرگردان نمى شود و كسى كه مشورت كند، پشيمان نمى گردد.

پـيـامـبـر خدا (ص): از خوشبختى آدمى اين است كه از خداوند طلب خير كند و به قضاى الهى خشنود باشد، و از بدبختى آدمى اين است كه از خداوند طلب خير نكند و از قضاى الهى ناخشنود باشد.

امام على (ع): در وصيت خود به فرزندش مى فرمايد: ازخدا بسيارطلب خيركن.

كسى كه از خدا طلب خير كند، پشيمان نشود.

هر گاه آهنگ كارى كردى از خدا طلب خير كن.

از خـدا طـلـب خـير كن و بدون آن كارى را انتخاب نكن، زيرا بسا كسى كه (بدون طلب خير از خدا) كارى را انتخاب كرده و آن موجب نابودى او شده است.

التماس دعا

استخاره طلب خير کردن از خداوند است در مسائلى که شخص مى خواهد انجام دهد . و در روايات از اين حالت بنده تعريف شده است و حتى در بعضى احاديث از قول خداوند چنين آمده است : « من شقاء عبدى ان يعمل الأعمال و لا يستخيرنى » . يکى از نشانه هاى شقاوت بنده من اين است که کارها را انجام دهد ولى از من طلب خير نکند و اين بدان صورت است که انسان هر کارى را مى خواهد انجام دهد بگويد : « استخير الله برحمته خيرةً فى عافيةً » يعنى : از خداوند طلب خير مى کنم و رحمت او را طلب مى نمايم که او در عافيت، کار بهتر را برايم فراهم سازد . نوع ديگر استخاره اين است که در مسائلى که انسان خير و شر و يا مصلحت و مفسده ى خويش را تشخيص نمى دهد و يا از آينده کار خبر ندارد و به تعبير روشنتر متحير است که اين کار به صلاح اوست يا نه با قرآن و يا تسبيح استخاره کند که خود آدابى دارد و داراى انواع مختلفى است . که اگر خوب آمد آن کار را انجام دهد . اگر بد آمد ترک کند . و اگر با شرائطى خوب يا بد بود آن شرائط را رعايت کند . براى توضيح بيشتر و اطلاع از کتبى که در اين زمينه تأليف شده مراجعه کنيد به کتاب «فتح الابواب» سيد بن طاووس . در مقدمه اين کتاب 26 اثر از علماء و دانشمندان در زمينه استخاره ذکر مى کند .

التماس دعا

استخاره طلب خير است وآن دو ركعت نماز است كه به نيت استخاره خوانده مى شود وپس از سلام نماز ، سر به سجده گذاشته وصد ويك مرتبه مى خوانيد ( اَستخيرُ الله برحمتِهِ خيرةً فى عافيةٍ ) پس از يك هفته راه برايتان روشن مىشود ، آنچه كه فقهاى بزرگوار نوشته اند وبعضى از آنها مانند حاج شيخ عبد الكريم حائرى مؤسس حوزه علميه قم هفتاد سال تجربه كرده اند ، و مرحوم حاج شيخ مرتضى حائرى فرمودند من هم پنجاه سال آزموده ام ، اين است . اما استخاره باقرآن وتسبيح مدرك ودليل قابل توجهى ندارد جز آنكه استخاره بمنزله قرعه است انسان پس از مشورت باافراد عاقل ومؤمن اگر راه به جايى نبرد ومتحير وسرگردان باشد مى تواند به اشخاصى كه در استخاره معروفند مراجعه كرده وعمل كند. هر كسى براى وظيفه شخصى خود مى تواند استخاره نمايد ولى يك بار استخاره مطلوب است نه دو بار ، استخاره چه براى امر ازدواج و يا موارد ديگر ، صرفاً براى رفع تحير است ، تا مشورت در كار باشد نبايد به استخاره پناهنده شد وانگهى براى هر كارى يكمرتبه استخاره بايد گرفت ، البته بعضى از بزرگان در سايه رياضت مشروع ، استخاره به آنها اعطا شده مانند علم تعبير خواب كه هر چه بگويند درست است وبايد عمل كرد.

التماس دعا

استخاره به قرآن كريم و تسبيح امري است كه، از زمانهاي قديم در ميان بسياري از متدينين ما رائج بوده و هست.

سؤال اين جاست كه آيا اين عمل مبنا و دليل شرعي قابل قبولي دارد، و يا سنتي است كه به غلط خود را در ميان آموزه هاي اسلامي جاي داده است. كم نيست سنتهايي كه مردم آن را ديني مي انگارند، ولي دليل شرعي ندارد. در اين گونه امور خطر آن هست كه افراط و تفريط، مانع از جريان امور بر اساس خواست الهي بوده، و احيانا خرافات از يك سو و محروميت از فوائد شرع از سوي ديگر دامن جامعه اسلامي را آلوده سازد.

ما در اين مقال بر آنيم كه تصويري معقول و قابل فهم را، به همراه ادله عقلي و نقلي مسئله استخاره به شكلي كه براي عموم قابل فهم باشد ارائه كنيم. قابل توجه است كه مشهور علماي اسلامي استخاره را امري مشروع مي دانند، و البته در صورتي كه شرائط آن در نظر گرفته شود. قبل از بيان ادله نقلي مسئله به مقدمه اي كوتاه توجه كنيد:

يكي از آموزه هاي اديان الهي توكل بر خداست. توكل مبتني بر جهان بيني اعتماد به نظام تكوين و اعتقاد به كمال آن است. يكي از تعاليم مشترك همه اديان الهي آن است كه نظام عالم به بهترين صورت ممكن آفريده شده است. در آن هر واقعه اي به همان شكل وجود مي يابد كه مي بايست واقع شود. چگونه نظام تكوين از ديدگاه يك متدين مي تواند نظام احسن نباشد در حالي كه عالم و تحولات آن را فعل خدا مي داند؟! ديندار معتقد است هر آنچه به نظر عادي تصادف و اتفاق است، در حقيقت واقعه اي است كه به خواست حكيمي خير خواه و قادر تحقق يافته است. با اين مقدمه، به تبيين استخاره مي پردازيم.

استخاره در روايات اهلبيت پيامبر(ص) به دو معناي مشخص به كار رفته است: يكي به معناي دعا و درخواست خير از خداوند، و ديگري به معناي خاص كلمه يعني مشورت با خدا و تصميم بر اساس علامتي كه تعيين شده است. معناي دوم استخاره همان استخاره مورد نظر ماست كه مسلمانان نيز، اعم از شيعه و سني به آن عمل مي كنند و با كمك تسبيح، قطعات كاغذ و قرآن و يا وسائل ديگر انجام مي گيرد. روايت صحيح زير استخاره را به معناي اول آن قصد كرده است.

اين روايت از امام صادق(ع) است كه از پدرانش نقل مي كند كه فرمود: «اللهم لك الحمد و بيدك الخير كله اللهم اني استخيرك برحمتك و استخيرك الخير بقدرتك عليه…» يعني خدايا ستايش مخصوص تو و خير و نيكي به دست توست. خدايا به رحمتت براي خود طلب خير مي كنم و به قدرتت از تو توانائي و قدرت بر خير مي طلبم. تو قادري و من نه، تو مي داني و من نه و تو علام الغيوبي. خدايا عملي را براي من مقدر كن و مرا به انجامش آماده ساز كه به طاعت تو نزديك و از معصيت تو دور باشد و مرا از آنچه غير آن است منصرف دار.(وسائل ج 5 باب 5 از ابواب صلوة الإستخارة ح6). و روايت زير به معناي دوم استخاره ناظر است. در اين روايت راوي مي گويد به امام صادق(ع) عرض كردم: وقتي مي خواهم قدمي بردارم و استخاره نمايم چگونه عمل كنم؟ حضرت فرمود: قرآن را به دست بگير و باز كن و بر طبق اول آيه اي كه در صفحه مي بيني عمل كن، ان شاء الله. (وسائل ج 4 باب 38 از ابواب قرائة القرآن ح 1). استخاره به معناي اول، پس از تصميم گيري، به جهت كسب توفيق الهي است، ولي استخاره مورد بحث ما قبل از تصميم گيري و به جهت استمداد در آن است. حقيقت استخاره آن است كه مسلمان هرگاه مردد ماند و در مقام عملي چاره اي جز انتخاب و تصميم نديد، نااميد نمي شود و امر را به خدا مي سپارد؛ كه در صورتي كه بنده به بخش معلوم و اختياري وظيفه خود عمل كرده باشد، پس از آن آنچه خدا براي او مقدر مي كند حتماً خير است. اتفاقات در ديد صاحبان اديان الهي خواست خدايند، و "الخير فيما وقع"؛ خيري براي همه كائنات منجمله انساني كه استخاره گرفته است. البته مؤمن تنها در صورتي، حقيقتا، مردد است و مجاز به رجوع به استخاره مي باشد كه شرع و عقل او – به همراه مشورت و مطالعه ـ راه را به او نشان ندهد، و الا اگر انسان خود با سوء اختيار خود ـ يعني عدم مراجعه به شرع و عقل ـ راه را بر خود دشوار كرده باشد، تضميني بر خير نيست. استخاره در يك جمله رفع حيرت مؤمن است، به همراه القاء روح توكل و اعتماد و خوش بيني به عالم. روحي كه انسان دين گريز امروز از فقدان آن رنج مي برد. در دعاهاي مربوط به استخاره اين روح به خوبي نمايان است. بعضي از اين دعاها در ذيل اقسام استخاره مي آيد. با توجه به بيان فوق طريقه خاصي براي استخاره لازم نيست، بلكه هر روشي در استعمال اين قرعه مجاز است. استخاره نوعي قرعه است كه به اتفاق عقلاء و متشرعين رعايت روش خاصي در آن الزامي نيست. اصل مشروعيت قرعه در قرآن مجيد آمده است. (ر.ك به آل عمران/40 – صافات.139-141). و لذاست كه مي بينيم علماء گاهي روشهاي ابداعي نيز در استخاره دارند. با اين وجود، در روايات اسلامي، به طور خاص، چند طريق براي استخاره آمده و در هر طريق هم روشهاي متنوعي ذكر شده است. بعضي از اين طرق را بيان مي كنيم.

استخاره به نماز به مقتضاي اين روش استخاره كننده دو ركعت نماز بگذارد و از خداوند طلب خير كند و سپس هر چه اول به ذهنش خطور كرد به همان عمل كند. امام كاظم(ع) مي فرمايد: … فصل ركعتين و استخر الله مأة مرة ثم انظر اي شيء يقع بي قلبك فاعمل به. (مصباح المتهجد ص 535).

استخاره به قطعات كاغذ شش قطعه كاغذ برگيرد و بر سه قطعه آن بنويسد: «بسم الله الرحمن الرحيم انتخابي از جانب خداي عزيز حكيم براي فلان بن فلان افعل». و بر سه قطعه ديگر آن همين عبارت را بنويسد و در انتها بياورد "لاتفعل" و آنها را زير مصلاي خود بگذارد. دو ركعت نماز بگزارد و پس از آن سجده كرده و در آن صد بار بگويد: «استخير الله برحمته خيرة في عافية». سپس بنشيند و بگويد خدايا بر من خير برگزين و يك از كاغذها را بردارد و به آن عمل كند. (كافي ج 3 ص 473 ح 8).

استخاره به تسبيح سوره فاتحه را لااقل يكبار يا سه بار و با ده بار بخواند و سپس سوره قدر را دو بار بخواند و سپس اين دعا را قرائت كند: «اللهم اني استخيرك لعلمك بعاقبة الامور و استشيرك لحسن ظني بك في المأمول و المحذور. اللهم ان كان الامر الفلاني مما قد نيطت بالبركة أعجاز ه و بواديه و حفت بالكرامة ايامه و لياليه فخر لي اللهم لي فيه خيرة ترد شموسه ذلولا و تقعض ايامه سروراً. اللهم إما أمر فأئتمر و اما نهي فأنتهي. اللهم اني استخيرك برحمتك خيرة في عافية» و سپس در حالي كه نيت مي كند تعدادي از دانه هاي تسبيح را برگيرد. اگر تعداد دانه ها زوج بود انجام دهد و اگر فرد بود انجام ندهد. شخص مي تواند با تصميم قبلي زوج و فرد را عكس آنچه گذشت معنا كند. (وسائل ج 5 باب8 از ابواب صلوة الإستخارة ح 1).

استخاره به قرآن با نيت قرآن را باز كند و به اول صفحه بنگرد و به مضمون آن عمل كند. (وسائل ج 4 باب 38 از ابواب قرائة القرآن ح

- انواع ديگري از استخاره هم هست كه علاقمندان مي توانند به كتابهائي كه در اين زمينه نگاشته شده مراجعه نمايند.

آنچه گذشت بياني قابل فهم بر جواز و وجاهت استخاره، و اشاره اي به شرائط آن، به همراه بيان اجمالي بعضي مستندات روائي آن بود. در پايان سخن خوب است يك مطلب را يادآور شويم؛ و آن اين كه همه كساني كه با استخاره در موارد ترديد مأنوسند، در زندگي خود شواهدي دارند كه حاكي از عنايت ويژه الهي در امر استخاره است. قضاياي متعددي از متدينين اعم از عوام و خواص در اين ارتباط نقل شده است. اگر چه اين امر ممكن است قابل اثبات عيني نباشد، ولي وجدان انساني را تحت تأثير قرار مي دهد و روح اعتماد را مي افزايد. شايد پس از داستان تاريخي قرعه كشي براي يونس پيامبر(ع) در كشتي كه از قضا به نام حضرتش درآمد و خداوند در قرآن آن را، به حكمت خاصي تفسير مي كند، و يا حكايت قرآني قرعه كشي بر تكفل مريم كه به نام ذكريا دست داد نيازي به ذكر مثالهاي ديگر بر عنايت ويژه الهي در امر استخاره نباشد، ولي در پايان، ذكر يك نمونه مشهور ديگر خالي از لطف نيست.

در قصص العلماي مرحوم تنكابني از علماي قرن 13 هجري آمده است كه يكي از علما نسبت به همه اعمال خود دچار ترديد مي شد، به نحوي كه چندان مقيد به استخاره بود كه شبي براي رفتن به بام و خوابيدن به پشت بام هم استخاره مي گيرد كه آيا از نردبان بالا رود يا از پلكان؟ استخاره از نردبان خوب مي آيد. ايشان از نردبان بالا مي رود و اتفاقاً از نردبان مي افتد پاي او مي شكند. و از آنجا كه در قديم جراحي ـ به شكل امروزي ـ پيشرفته نبوده است پاي اين عالم لنگ مي ماند. اين عالم مي گويد: من متحير بودم كه حكمت آن استخاره چه بود؟ تا آنكه سي سال از آن قضيه گذشت، و هنگامه حملات مغول رسيد. در حمله به نجف سركرده مغولها دستور مي دهد همه علما را از دم تيغ بگذرانند. وقتي نوبت به اين عالم مي رسد و او را به حضور آن ظالم مي آورند، آن ظالم نگاهي به آن عالم مي كند و مي گويد او را رها كنيد. وقتي از او علت را مي پرسند مي گويد، او لنگ است و مانند مادرم راه مي رود. آن عالم مي گويد: آن وقت بود كه حكمت استخاره سي سال پيش برايم آشكار شد. . .

التماس دعا

 استخاره در لغت به معنای طلب خیر و راهنمایی جُستن به سوی صلاح اَمر از دیگری است. در اصطلاح نیز به معنای طلب خیر و راهنمایی از خداوند در انجام دادن یا ترک کاری است که خیر و شرّ بودن آن بر انسان پوشیده است. طلب خیر از خداوند متعال و راهنمایی خواستن از آن ذات اقدس، امری است که مفهوم واقعی آن تنها زمانی محقق می‌شود که استخاره کننده به ضعف تدبیر خود معترف و به آنچه که بعد از استخاره واقع می‌شود راضی باشد، گر‌چه ظاهر آن برای وی ناخوشایند آید.

در کتابهای مفصّلی که علمای دین دربارۀ استخاره نوشته‌اند با استناد به روایات پیشوایان معصوم (علیهم السلام) برای آن شش شیوه ذکر شده است. شیوه‌ای که به یقین مرضی خداوند متعال است و با روایات صحیحی از امامان شیعه مورد تأکید واقع شده است، استخارۀ مطلق (بی‌قید و شرط) است. به این صورت که بنده در هر کاری روی به جانب باری تعالی، از او طلب وقوع خیر کرده و با توکل بر او کار خود را پیش گیرد. در روایات آمده که در کارهای مهم خود قبل از تمنای خیر یکصد بار بگوید: «أستَخیرُ اللهَ بِرحمَتِهِ». دعاهای مختصر و طولانی دیگری نیز در این‌باره از امامان معصوم (علیهم السلام) نقل شده است.

از انواع استخاره، استخاره با قرآن کریم و تسبیح است که از شیوه‌های بسیار معمول در چند قرن اخیر می‌باشد. نوع مشهورِ استخاره با قرآن بدین صورت است که بعد از طلب خیر از خداوند متعال در کار مورد حیرت، قرآن را گشوده و به آیۀ اوّل از صفحۀ سمت راست آن نظر شود، پس اگر مضمون آیه خوب باشد، آن عمل را در پیش گیرد و اگر مضمون آیه وعدۀ عذاب غضب الهی باشد، از انجام آن عمل صرف نظر کند. از آداب این شیوه داشتن وضو، رو به قبله بودن و خواندن دعای مختصری است با مضمون خیر خواهی و توکّل بر خداوند متعال.

در استخاره با تسبیح نیز بعد از طلب خیر از خداوند در انجام یا ترک کار مورد حیرت، ابتدا سه بار صلوات فرستاده و بعد میانۀ تسبیح را گرفته و دوتا دوتا دانه‌ها را رد می‌کنند، پس اگر آخری جفت آمد انجام آن عمل بد است و اگر طاق آمد خوب است.

برخی از علمای شیعه در جواز استخاره با قرآن و تسبیح تردید کرده‌اند، بخصوص با قرآن کریم، زیرا علی‌رغم روایاتی در جواز آن، نهی صریحی از قول امام صادق وارد شده که: «لاتَتَفأل بِالقُرآنِ: به قرآن فال مزن». البته فال‌زدن در این روایت بر معنایی غیر از استخاره قابل حمل است؛ زیرا گرچه استخاره و فال معمولاً در مصداق یکی شمرده می شوند، چنانکه از امامان شیعه روایت شده در دعای استخاره با قرآن گفته شود: «اللّهُمَّ تَفَأّلتُ بِکتابِکَ و تَوکَّلتُ عَلیکَُ ...، یعنی خدایا به کتاب تو فال می‌زنم و بر تو توکل می‌کنم.» در هر صورت مفهوم تفأل با مفهوم از پیش گفتۀ استخاره متفاوت است، چون تفأُّل از ماده فأل به معنای پیش‌بینی امری از دیدن یا وقوع امری دیگر است که البته اغلب در عرف بر پیش‌بینی‌های ‌خوشبینانه اطلاق می‌گردد. در مقابل تطیر از ماده طیر (پرنده) که پیش‌بینی بدبینانه از مشاهده چیزی (غالباً پرواز یا صدای پرنده‌ای چون کلاغ یا جغد) است. بنابراین به نظر می‌رسد آنچه که در روایت مذکور مورد نهی واقع شده، پیش‌بینی از دیدن آیات قرآن کریم است، مانند کاری که امروزه با دیوان حافظ صورت می‌پذیرد نه خروج از حیرت و کسب تکلیف در انجام یا ترک کاری خاص. همچنین ممکن است نهی از تفأل به قرآن ناظر به تفأل به شنیدن آیات قرآن از قاری و بازایستادن از کاری که در پی آن راه افتاده یا تفأل به انجام آن است.

در این صورت قرار دادن آن همانند امور دیگری که اهل خرافات تفأل به آن می‌کردند، مورد نهی قرار گرفته است.

التماس دعا

يكي از كار هايي كه امروزه مردم در كار هاي مختلف به آن متوصل مي شوند،استخاره است. استخاره تا جايي در ميان مردم و جامعه نفوذ كرده كه برخي ناشران نيز فرصت را غنيمت شمرده و دست به انتشار كتاب هايي با عناويني چون: « استخاره با قرآن» يا « راهنماي استخاره با قرآن» زده اند.

آنچه در رفتار و گفتار مردم به چشم مي آيد،اين است كه با استخاره مي خواهند آينده نگري كنند و از سرنوشت كاري كه مي خواهند انجام دهند با خبر شوند.

 به نظر مي آيد بيشتر مردمي به استخاره گرايش پيدا مي كنند كه اهل مشورت كردن،فكركردن و تحقيق بررسي نيستند. اين گروه سعي مي كند با حجاب قرار دادن كتاب آسماني و گرايش به استخاره از زير بار مسووليت ها شانه خالي كنند.اين برخورد با قرآن و گرايش به اين حركت در حالي انجام مي شود كه ما در قرآن با آياتي برخورد مي كنيم  كه ما را به مشورت و فكر كردن و استفاده از عقل دعوت مي كنند.نكته قابل توجه ديگر در اين زمينه اين است در هيچ كجا شاهده نبوده ايم كه انسان هاي بزرگ به جاي فكر كردن و انديشيدن به استخاره پناه ببرند.

امروز به جاي آنكه ما قرآن و كتاب هاي مقدس را براي هدايت و راهنمايي مورد استفاده قرار دهيم،با آن ها به شكلي ابزار همانند لوازم جادوگري و يا تذئيني برخورد مي كنيم.

به راستي قدر و منذلت قرآن كه كتابي آسماني و نجات د هنده جاهل ترين مردم زمين بوده است،تا اين اندازه پايين آمده كه آن را در اندازه اي كوچك و به شكل كتاب هاي بازاري منتشر و به عنوان كتابي كه مي توان با آن آينده خود را پيشگويي كرد فروخت!؟

متاسفانه عده اي قرآن را به يك وسيله تجارت و همان طور كه گفته شده ابزار جادوگري تبديل كرده اند كه هر كسي مي تواند با آن سرنوشت را مشخص كند! اين صفت در حالي به قرآن داده كه هيچ آيه و يا حديثي ديده نشده است كه بگويد:«قرآن كتاب استخاره است».

ديروز قرآن را تنها براي مردگان و اموات مي خواندند و امروز مي خواهند بگويند قرآن بهترين وسيله براي پي بردن به آينده است. مي خواهند دختر شوهر بدهند، پيش از تحقيق و برسي استخاره مي كنند!مي خوا هند تجارت كنند ،استخاره مي كنند. به گفته دوستي ، اين روزها دزد ها هم براي رفتن به دزي استخاره مي كنند!

اين تفكر غلط نه تنها در بين عوام كه در قشر تحصيل كرده هم را يج شده است.

به جاي توكل به خدا و بررسي درست شرايط،براي هر چيز و هر كس استخاره مي كنيم و نام اين حركت خود را احترام گذاشتن به قرآن و خدا،اسم گذاشته ايم .

 متاسفانه يكي ا زچيزهايي كه به دين و انديشه صدمه زده و مي زند برداشت هاي سر خود از مسايل و سخنان آسماني است. انسان هاي سود جو و تن پرور از تمام مطالب هميشه آن قسمتي كه راحتر و به نفع آنهاست را مطرح مي كنند و يا به سود خود تغيير مي دهند. 

در حقيقت،ما«مسائل را آن طور كه هست نمي بينيم ،آن طور كه دوست داريم باشد مي بينيم»آن وقت اگر مشكلي پيش بيايد به گردن خدا مي اندازيم.

استخاره چيست؟

استخاره در اصطلاح ديني،يعني در خواست خير و خوبي از خدا.

يعني با انجام كاري كه معمولا نماز و دعا^* است از  خدا مي خواهيم كه راه بهتر را براي ما مشخص كند و ما را به خير برساند.

«علاوه بر نماز استخاره و دعا،به روش هاي خاصي نيز در اين مورد اشاره شده كه گاه سنديت آنها مورد بحث و تامل  است» (دايرة المعارف بزرگ اسلامي)استخاره به قرآن از آن جمله است.

 زنده ياد "علامه طباطبا يي" در مورد استخاره به قرآن مي گويد:«حقيقت امر اين است كه انسان وقتي بخواهد به كاري دست بزند ناچار است زير و روي آن كار را بررسي نموده و تا آنجا كه مي تواند فكر خود را كه غريزه و مو هبتي است خدا دادي بكار بيندازد و چنان چه از اين راه نتواست صلاح خود را در آن كار تشخيص دهد نا گزير بايد از ديگران كمك فكري گرفته و تصميم خود را با كساني كه صلاحيت مشورت و قوه تشخيص صلاح از فساد را دارند در ميان بگذارند،تا با كمك فكر آنها خير خود را در انجام دادن و ترك آن كار تشخيص دهد،و اگر از اين راه هم چيزي دست گيرش نشد چاره اي جز اينكه متوسل به خداي خود شده و خير خود را از او مسئلت نمايد ندارد.

و اين همان استخاره است و آينده صاحب استخاره از خير و شر عينا مانند آينده كسي است كه استخاره نكرده؛و كار خود را با فكر و مشورت انجام داده است»( ترجمه تفسيرالميزان ،سيدمحمّدباقر موسوي همداني ج 11ص207باتلخيص).

پس،بايد گفت:استخاره توكل كردن به خداوند و تلاش و تحقيق بيشتر است؛ نه اينكه پيش از هر كاري با زمزمه كردن يك سوره و باز كردن قرآن و معنا كردن آيه ي نخست يا پايان تصميم گيري كنيم! قرآن هم كتابي مقدس و كار كرد آن فراتر از اين گونه نگاه هاست،كه ناشران بخواهند از آن سود جويي و به هرشكلي آن را منتشر كنند! حال اين پرسش پيش مي آيد كه چه كسي بايد جلوي انتشار كتاب هايي كه كار كرد قرآن را كه كتابي مقدس و آسماني است تا حد يك كتاب تفأل پايين مي آورند،بگيرد؟ آيا اين به بي راهه كشاندن مردم محسوب نمي شود؟ آيا اين كتاب ها براي اسلام و جامعه خطر ناك هستند يا رمان ها و كتاب هاي علمي و ادبي  كه به وسيله نويسندگان برجسته نوشته و سال ها در انتظار مجوز مي مانند؟‌  

*.دعاي 33 صحيفه سجاديه دعا استخاره است كه امام به آن وسيله از خدا طلب خير مي كند مي فرمايد: «اللهم انّي استخيرك بعلمك...» خدايا از تو به خاطر علمت در خواست خير مي كنم.*

التماس دعا