ماه روزه، ماه مواسات و برابري است و ماهي است كه رزق مؤمن در او زياد ميگردد و ماهي است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش و آخرش آزادي از آتش جهنم است، و اين ماه براي مؤمن بهره و منفعت است و براي منافق خسارت و ضرر

رمضان از اسماء الله است

          رمضان اسمي ار اسماء الهي مي باشد و نبايست به تنهائي ذكر كرد مثلاً بگوئيم رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعني ماه را بايد به اسم اضافه نمود. امام محمد باقر (ع) فرمودند: نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامي از اسماء الله است كه نمي رود و نمي آيد كه شيء زائل و نابود شدني مي رود و مي آيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مي باشد و ماه رمضان ماهي است، كه قرآن در او نازل شده است و خداوند آن را مثل عيد قرارداده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسي بن مريم (س) را براي بني اسرائيل مثل داده است. و حضرت علي (ع) مي فرمايد:   شما به راستي نمي دانيد كه رمضان چيست و چه فضائلي در او نهفته است.

واژه رمضان و معناي اصطلاحي آن

رمضان از مصدر «رمض» به معناي شدت گرما و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده است، انتخاب چنين واژه اي براستي از دقت نظر و خاص برخوردار است. چرا كه چرا كه سخن از گداخته شدن است و شايد به تعبيري دگرگون شدن در زير آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بي امانش، زيرا كه رمضان ماه تحمل شدائد و عطش مي باشد، عطشي ناشي از آفتاب سوزان يا گرماي شديد روزهاي طولاني تابستان و عطش ديگر از نفس سركشي كه پيوسته مي گدازد و سوزشش براستي جبران ناپذير است.

در مقايسه اين دو سوزش، دقيقاً رابطه عكس برقرار است، بدين مفهوم كه نفس سركش با چشيدن آب تشنه تر ميگردد و هرگز به يك جرعه بسنده نمي كند و پيوسته آدمي را در تلاش خستگي ناپذير جهت ارضاي تمايلات خود وا مي دارد.

سلام  بر مولود نیمه شعبان, سلام بر امام عصر و زمان, سلام بر مهدی عج الله

 اي فرزند محمد،  يادگار صلابت علي، آيئه دارعصمت زهرا، گنجينه صبر حسن، آواي خروشان حسين، روح عشق سجاد، برگ برگ صحيفه باقر، طنين دانش صادق، غريو  ظلم ستيز  كاظم، جوشان رافت رضا، چشمه سار بخشش جواد، نگاه آرام هادي و هيبت زيباي حسن، مهدي كي خواهي آمد، اي غارتگر دلها، سوداي جانها، كي خواهي آمد .....

آقاي خوبم  پس كي قدم مي گذاري بر چشمان منتظرانت، مولا،  پس كي ميايي  تا با گامهاي سبزت كوير دلمان را خرم كني، پس كي خواهي امد تا با دستان عدالت گسترت  نفس هاي بشماره افتاده مظلومان را حيات بخشي ...

حبيب ما ... چگونه بخواهيم از خدايمان و خدايت تا فرجت را تعجيل بخشد ...

ما همچنان منتظريم و منتظر مي مانيم ومنتظر مي ميريم به اميد روزي كه گامهاي پر صلابتت در ظهورت را ببينيم و بشنويم آواي پر طنين انا المهدي را ...

آقا !!!  اگر آمدي و نبوديم بدان كه قلبهايمان بخاطر تو تپيد و از غصه ي نديدنت از طپش ايستاد .

 نیمه شعبان، میلاد مسعود تک سوار سفیدپوش دشت انتظار، مولای سپید سیرتان، حضرت حجت بن الحسن العسکری (عج) خجسته باد.

اللهم عجل لولیک الفرج

 ایستادن، نماد انتظار است و سروها هماره ایستاده اند تا بهار، از راه برسد و آن را گرم در آغوش گیرند. امروز روز جوشش در راه سبز رویش است و فصل رویش، همان ظهور توست که همه هستی، چشم در راه آن و همه دلها را مشغول به خود کرده است.

یابن الحسن در انتظار قدوم عالم آرایت، میلادت را به جشن می نشینیم.

التماس دعا