1-   استخاره طلب خير از خداوند است؛ پس اعتماد و حسن ظن به خدا اولين شرط آن مي باشد. مؤمن در هر حال مي بايست بر خدا اعتماد و توکل داشته باشد.

   2-   استخاره طلب خير در موارد حيرت است؛ پس بايد راهي از عقل و مشورت باقي نمانده باشد، والا مجالي براي استخاره نيست.

   3-  استخاره طلب خير از خداي خيرخواه است، و خداوند گناهان و فواحش را جز "شرّ" نمي داند؛ پس استخاره در امور غير شرعي لغو و بي نتيجه است.

   4-  استخاره، نوعي طلب و تمناست، و تمنا اولاً کار دل است، و سپس زبان؛ پس "نيت" و توجه در استخاره بسيار مهم است. علت اين که استخاره نزد انسانهاي اهل تقوا و ورع بهتر جواب مي دهد، و توصيه به آن شده است همين است.

   5-   چون اين تمنا با بعضي از اعمال ظاهري تأکيد مي شود، سزاوار است استخاره کننده با وضو باشد، و به "بسم الله" و ذکر "صلوات بر محمد و آل محمد" اظهار نياز خود را متبرک نمايد.

   6-   ما در مورد هر کس که تقاضاي استخاره دارد، فرض را بر اين مي گذارد که او با توجه، و پس از طي مراحل فوق براي استخاره عمل کرده است. ايفاي شرائط مزبور، بر عهده خود دوستان خواهد بود.

مي خوام بنويسم اما نميدونم چطور شروع كنم!
مي خوام درد دلم رو روي قلم و كاغذ بيارم ولي نمي تونم!
 به هر كجا نگاه مي كنم جز سياهي چيزي نمي بينم
خدايا ! ...
گناه من چيه؟
مي گويند: نبايد عاشق شوم ، نبايد دوست داشته باشم ، محبت كنم ولي انتظار محبت نداشته باشم، غرورم را زير پا بذارم، از عشق نفرت داشته باشم،...
چرا؟
تا كي ميتونم اين همه غم رو تو دلم  حبس كنم
تا كي بايد در حسرت آرزوهام بسوزم
اگر اين رسم روزگاره پس چرا بدنيا اومدم ، چرا هر چي مي رم از همه دور مي شم؟
اصلا از كجا اومدم، اومدنم براي چيه؟
وقتي مي شينم با خودم فكر ميكنم مي بينم تمام كارام با آدماي ديگه فرق داره:
همه خوشحالن من ناراحتم، همه مي خندن من گريه مي كنم، همه از شادي حرف ميزنن
من از غم،......
آخه منم آدمم، منم احساس دارم، منم مي تونم بفهمم، ولي كسي نيست كه دركم كنه
اين قدر بهم گفتن عشق وجود نداره يا تو نمي توني عاشق شي منم باورم شده
ولي با همه اين حرفا بازم به عشق اطمينان دارم ميدونم يه روزي عاشق مي شم!
نمي دونم چرا آدما فكر مي كنن كه عاشق شدن جرمه ؟
اگه اين جوريه من دوست دارم مجرم باشم، متهم به حبس ابد در قلبي كه دوسش دارم،
اونم قلب كسي كه قراره عاشقش بشم!
تنها با اين باوره كه ميتونم به زندگي اميدوارباشم
تنها آرزوي منم اينه كه:
خدايا ! ...
درراه رسيدن به عشقم و كسي كه دوسش دارم منو ياريم كن.

من که مي دانم شبي عمرم به پايان مي رسد
                                              نوبت خاموشي من سهل و آسان مي رسد
من که مي دانم که تا سر گرم بزم و مستي ام
                                             مرگ ويرانگر چه بي رحم و شتابان مي رسد

***  پس چرا عاشق نباشم  ***